Założenia. Ten plan dotyczy wesela dla 35–60 osób i obejmuje pierwsze cztery godziny przyjęcia. Para młoda wybiera wcześniej, które tradycje zachowuje, a z których rezygnuje. Oczepiny, publiczne zbiórki pieniędzy i zabawy z podtekstem nie pojawiają się automatycznie. Prowadzący dostaje pisemną rozpiskę nazwisk, kolejność wydarzeń i kontakt do jednej osoby z sali. Wszystkie toasty mogą być wznoszone napojem bezalkoholowym.

Przygotowanie. Na każdym stole połóż kartę z innym pytaniem: o dobre miejsce na wspólny weekend, prosty domowy rytuał albo radę dotyczącą rozwiązywania drobnych sporów. Przygotuj sześć kopert oznaczonych kolejnymi rocznicami, duże kartki i długopisy. Para wybiera trzy osoby do krótkich przemówień; każda zna limit dwóch minut. Fotograf otrzymuje listę gości, których nie wolno publikować w mediach społecznościowych.

Powitanie. Po wejściu pary prowadzący mówi: „Dziś łączymy przy jednym stole ludzi z różnych części Waszego życia. Nie musimy znać tych samych historii, żeby stworzyć nową wspólną”. Następuje toast rodziców lub wybranej bliskiej osoby. Potem goście rozpoczynają posiłek, a prowadzący przedstawia zasady kopert: każdy stół otrzymuje jedną rocznicę i wpisuje życzenia, które para przeczyta w przyszłości.

Między częściami posiłku. Po pierwszej przerwie dwa stoły wymieniają się odpowiedziami na pytania i wybierają jedną radę wartą głośnego odczytania. Po drugiej para może zatańczyć pierwszy taniec, ale jeśli woli, zaprasza wszystkich od razu na parkiet. Krótka zabawa „wspólny mianownik” polega na tym, że prowadzący wymienia neutralne cechy — osoby, które przyjechały z daleka, znają pannę młodą ze szkoły albo lubią góry, wstają lub podnoszą rękę.

Finał części oficjalnej. Przed deserem ostatni mówca kończy słowami: „Za Waszą ciekawość siebie także wtedy, gdy codzienność nie układa się jak plan stołów”. Koperty trafiają do drewnianego pudełka i są przekazywane parze bez odczytywania. Prowadzący informuje o transporcie oraz dalszej swobodnej części. Nie organizuje niespodziewanych przemówień. Para ma piętnaście minut bez programu, by zjeść, odpocząć i porozmawiać ze sobą, zanim wróci do gości.

Plan dla dzieci i seniorów. Przy sali przygotuj spokojny stolik z papierem, klockami i wodą oraz miejsca oddalone od głośników. Rodzice odpowiadają za dzieci; animator, jeśli jest, ma jasne kwalifikacje i godziny pracy. Seniorów nie sadzaj przy przejściu kelnerskim. Harmonogram zawiera przerwy, podczas których nie gaśnie światło.