Założenia. Przyjęcie sprawdzi się dla 15–30 dorosłych gości i trwa około czterech godzin. Ogród ma być tłem do rozmowy, nie torem przeszkód. Tydzień wcześniej sprawdź prognozę, przygotuj zadaszenie lub pomieszczenie zastępcze i uprzedź sąsiadów o godzinie zakończenia. Zapytaj zaproszonych o potrzeby żywieniowe, możliwość siedzenia w cieniu oraz dojazd. Jeśli są dzieci, wyznacz dla nich bezpieczną strefę widoczną z miejsc dorosłych.
Rekwizyty i ustawienie. Rozwieś sznurek z klamerkami, na którym znajdzie się trzydzieści małych kart: po jednej na każdy rok życia. Przygotuj kopie kilku zdjęć, kartki z pytaniami, kredę, miękką piłkę, koce i lampki działające bez otwartego ognia. Goście przy wejściu wybierają rok i dopisują związane z jubilatem wspomnienie albo życzenie. Nikt nie musi podpisywać historii, jeśli woli zostawić ją anonimowo.
Otwarcie i pierwsza godzina. Gdy większość osób już dotrze, prowadzący mówi: „Nie będziemy dziś streszczać trzydziestu lat. Wybierzemy kilka chwil, które pokazują, dlaczego dobrze być razem”. Jubilat wskazuje trzy karty ze sznurka, a autorzy mogą rozwinąć opowieść. Po krótkim toaście rozpoczyna się zabawa „ogrodowe trzy po trzy”: zespoły mają trzy minuty, by znaleźć trzy rzeczy w jednym kolorze i ułożyć z nich nieinwazyjną kompozycję na kocu.
Środkowa część. Kolejne zadanie to mapa miejsc ważnych dla jubilata. Kredą na dużym arkuszu narysuj symboliczny plan Polski lub świata, a uczestnicy zaznaczają miasta i dopowiadają jedno zdanie. Nie zamieniaj tego w test geograficzny. Następnie zaproponuj rundę miękkiej piłki: osoba, która ją łapie, kończy zdanie „W następnej dekadzie życzę Ci…”. Można powiedzieć „pas” i podać piłkę dalej.
Zamknięcie. Tort lub deser podaj dopiero po aktywnościach, żeby program nie przecinał rozmów. Po zmroku włącz lampki i odczytaj trzy anonimowe życzenia. Prowadzący kończy: „Niech ta mapa dalej się zapełnia, ale niech zawsze prowadzi do ludzi, przy których można być sobą”. Zbierz kartki do pudełka dla jubilata. Ustal dwie osoby do sprzątnięcia ogrodu, wyłącz muzykę o zapowiedzianej porze i sprawdź, czy nikt nie odjeżdża, jeśli nie powinien prowadzić.
Wariant na deszcz. Przenieś sznurek wspomnień do korytarza, mapę rozłóż na stole, a zadanie ogrodowe zastąp budową miniaturowego parku z papieru. Nie próbuj realizować programu na mokrym trawniku. Lampki zewnętrzne odłącz, mokre koce usuń, a gościom wskaż suche miejsce na obuwie i parasole.