Za przyjaciół, którzy pamiętają nasze najlepsze historie, ale mają dość przyzwoitości, żeby nie ilustrować ich filmami na rodzinnym obiedzie. Życzę nam spotkań częstszych niż wiadomość „musimy się kiedyś zgadać” i planów, które naprawdę wychodzą poza wspólny czat. Niech każdy ma tu miejsce ze swoim sukcesem, głupim pomysłem i gorszym dniem. A jeśli komuś przyjdzie ochota wygłosić przemowę o dawnych flirtach, ustalmy najpierw, kto siedzi przy stole. Za przyjaźń: dużo śmiechu, mało oceniania i pełna dyskrecja.